To wstępne poszukiwanie duchowości znalazło swój nie co nieoczekiwany finał w próbie rekonstrukcji Zakonu Kanoników Regularnych Grobu Bożego, którzy zostali skasowani przez zaborcę – Cara na terenie Królestwa Kongresowego w 1818 roku.
Zakon powstał w Jerozolimie jako kapituła własna Patriarchy Jerozolimy. Dokładna data jest podawana różnie i ginie nieco w mrokach przeszłości. Paralelnie do tego kleryckiego zakonu powstawała wspólnota rycerska drużyna pierwszego króla Jerozolimy Gotfryda de Bouillon. Grupa rycerzy która przerzywała różne fazy istnienia i kodyfikacji w zakon rycerski ostatecznie został zrekonstruowany przez papieża Grzegorza XVI w 1843 roku, czyli około 30 lat po ostatecznej kasacie Kanoników Regularnych.
Zakon Rycerski Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie był, dlatego i jest często postrzegany jako duchowy spadkobierca Zakonu Kanoników Regularnych Grobu Bożego w Jerozolimie. Po koło 250 lat od stworzenia zakonu została utworzona jego żeńska gałąź Kanoniczek Regularnych Grobu Bożego. Zakon żeński nigdy nie zaistniał na terenie dawnej Rzeczpospolitej. Po ustaniu domu generalnego w Miechowie ostatni kanonicy rozpoczęli prace w diecezji krakowskiej a najbardziej znany z nich kanonik Pękalski został profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego i do końca życia opracowywał historię skasowanego zakonu wyrażając nadzieje na jego ponowne odrodzenie.
Znak Szkaplerza
W czasach pandemii i innych zagrożeń czy to naturalnych czy sprowokowanych i skonstruowanych przez człowieka Krzyż podwójny wraca jako symbol wiary i nadziei. Nasz podwójny krzyż w kolorze czerwonym na czarnym tle, znany w Jerozolimie jako patriarszy, ale też popularnie zwany w Europie m.in. lotaryńskim, morowym czy karawaką ma przywracać oblatowi nadzieję i darzyć go swoją mocą, a każdemu kapłanowi dodatkowo przypomnieć, że został wyświecony w tajemnicy Chrystusowego krzyża. Krzyż jest bowiem zbroją i tarczą nas wierzących w Chrystusa.
Niech podwójny krzyż przypomina współczesnemu człowiekowi, że własny krzyż należ łączyć z ofiarą Chrystusa – Druga belka to moja belka, którą świadomie dokładam do krzyża Chrystusa. Równocześnie ten podwójny krzyż łączy krzyż wschodni (grecki) z krzyżem zachodnim (łacińskim) Czerwony sznur nawiązuje do habitu Kanoników i kanoniczek regularnych. Pięć węzłów na nim dwa po jednej i trzy po drugiej stronie to symbol ran Zbawiciela.
Do tego został dołączony obecny krzyż Jerozolimski Czerwony na białym tle – herb zakonu rycerskiego nawiązującego do tradycji dawnych bożogrobców – kanoników. Na odwrociu zamieściliśmy symbole Chrystusa i Maryi właściwe dla szkaplerza Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel.
